Historia białostockiej rezydencji rozpoczyna się w XV wieku. Na pograniczu Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego, w pobliżu węzłów komunikacyjnych, nad rzeką Białą, rozległe dobra otrzymał od księcia Michała Zygmuntowicza Jakub Raczko Tabutowicz. Według badaczy dziejów białostockich pierwsza osada została założona na wzgórzu, w miejscu dzisiejszego kościoła farnego. Dopiero synowie Raczki, rozdzielili miedzy siebie ojcowskie dobra. Powstały wówczas odrębne majętności. Tereny, na których stoi obecnie pałac, przypadły Mikołajowi zwanemu Michną. Potomkowie Raczki władali Białymstokiem do 1542 roku, kiedy pieczę nad dobrami przejęła żona ostatniego z Raczkowiczów - Katarzyna Wołłowiczówna.

oprac. Magdalena Grassmann